Łukasz 51-56
Odrzucenie przez Samarytan
Gdy zbliżał się czas Jego wzięcia do nieba, skierował swoje obliczeTekstskierował swoje obliczeGreckie ἐστήρισεν τὸ πρόσωπον — hebrajski idiom (śam panaw) oznaczający nieodwołalną determinację. Echo Iz 50,7 (trzecia Pieśń Sługi JHWH): „Uczyniłem twarz moją jak krzemień". Termin ἀνάλημψις (wzięcie) obejmuje cały kompleks: śmierć, zmartwychwstanie, wniebowstąpienie. Ten werset otwiera wielką sekcję podróży (9:51–19:44) — od tej chwili Jezus idzie ku Jerozolimie, ku śmierci, ku chwale. ku Jerozolimie. Zwrot decydujący. Nie „postanowił pójść" — skierował swoje oblicze. Gest determinacji, nieodwołalny. Jerozolima — śmierć, ale też wniebowstąpienie. Cały exodus. Wysłał przed sobą posłańców. Przyszli do wioski SamarytanKulturaSamarytanŻydowsko-samarytańska wrogość sięgała schizmy po śmierci Salomona (ok. 930 p.n.e.) i pogłębiła się po asyryjskim przesiedleniu (722 p.n.e.). Samarytanie mieli własną świątynię na górze Garizim (zniszczoną przez Żydów w 128 p.n.e.), własną wersję Pięcioksięgu i uważali się za prawdziwych spadkobierców Mojżesza. Żydzi pielgrzymujący do Jerozolimy przez Samarię byli regularnie atakowani — Józef Flawiusz opisuje krwawe incydenty (Ant. 20.118-136). Odmowa gościny podróżnikowi zmierzającemu do Jerozolimy — wrogiej świątyni — była przewidywalna., żeby przygotować Mu miejsce. Samarytan. Siedemset lat wrogości — od czasów rozłamu królestwa Izraela. Teologiczna, nie tylko etniczna. Mieli swój własny kościół na górze Garizim, rywalizujący z Jerozolimą. Ale nie przyjęli Go. Powodem było to, że zmierzał do Jerozolimy. Do ich wroga. Gdy uczniowie Jakub i Jan to zobaczyli, powiedzieli: „Panie, chcesz, żebyśmy rozkazali ogniowi spaść z nieba i ich zniszczyć?" Jak Eliasz z królewskimi posłańcami. Ogień z niebaKontekstogień z niebaNawiązanie do 2 Krl 1,10-12: Eliasz sprowadza ogień z nieba na żołnierzy króla Ochozjasza. Jakub i Jan znają historię — i chcą ją powtórzyć. Ironia: właśnie widzieli Eliasza na górze Przemienienia (w. 30), rozmawiającego o Jezusowym exodusie, nie o Jezusowej zemście. Przesłanie Przemienienia — cierpienie, nie zniszczenie — jeszcze do nich nie dotarło. na wrogów. Sprawiedliwy sąd. Ale On odwrócił się i zgromił ich. I poszli do innej wioski. Po prostu dalej.