Łukasz 57-62
Cena naśladowania
Gdy byli w drodze, ktoś powiedział do Niego: „Pójdę za Tobą, dokądkolwiek pójdziesz." Jezus mu odpowiedział: „Lisy mają nory, ptaki niebieskie gniazda. Ale Syn Człowieczy nie ma gdzie głowy przychylićŻycienie ma gdzie głowy przychylićBezdomność Jezusa nie jest romantycznym ubóstwem — to realna sytuacja wędrownego nauczyciela bez stałego dachu nad głową, zależnego od gościnności innych. W kulturze, w której dom i ziemia oznaczały tożsamość i bezpieczeństwo, Jezus żyje w ciągłym wygnaniu. Tradycja franciszkańska (od Franciszka z Asyżu przez Klarę po wspólnoty Focolari) buduje na tym radykalnym uproszczeniu: mniej posiadania, więcej wolności. Współcześnie pytanie brzmi nie „czy porzucić dom", lecz: co — oprócz Boga — daje mi poczucie bezpieczeństwa?." Dokądkolwiek? Gotowy na bezdomność? Na nieustanną niepewność? Do innego powiedział: „Pójdź za Mną." Ten odrzekł: „Panie, pozwól mi najpierw pójść i pogrzebać mojego ojca."
Odpowiedział mu: „Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych. A ty idź i głoś królestwo Boże." Zostaw ojca niepogrzebanego. W ich świecie nie było bardziej fundamentalnego obowiązku. Pochować rodziców — to było święte, bardziej nienarusalne niż jakiekolwiek inne prawo. Pominąć pogrzeb ojca było nie do pomyślenia. Ale królestwo Boże zmienia wszystkie priorytety. Nawet te najbardziej święte. Jeszcze inny powiedział: „Panie, pójdę za Tobą, ale pozwól mi najpierw pożegnać się z domem."
Jezus mu odpowiedział: „Nikt, kto położył rękę na pług, a patrzy wsteczKontekstrękę na pług, a patrzy wsteczPalestyński pług I wieku — drewniany, jednoręczny — wymagał ciągłej uwagi: jedną ręką trzymało się pług, drugą poganiało woła. Spojrzenie za siebie oznaczało krzywą bruzdę i zmarnowaną pracę. Ale obraz jest głębszy: Eliasz pozwolił Elizeuszowi pożegnać się z rodziną (1 Krl 19,20) — Jezus nie pozwala. Jest radykalniejszy niż Eliasz. Echo żony Lota (Rdz 19,26): spojrzenie wstecz, ku temu, co się zostawia, paraliżuje. Królestwo Boże wymaga pełnej obecności — bez nostalgii, bez podzielonej lojalności., nie nadaje się do królestwa Bożego." Ręka na pług — trzeba patrzeć przed siebie, żeby bruzda była prosta. Spojrzenie wstecz to krzywa bruzda. Ale to też żona Lota. To nostalgia. To podzielona lojalność. A królestwo Boże wymaga wszystkiego.
Dodatkowe uwagi
-
Kultura pogrzebać ojca... Zostaw umarłym expand_more
Pochowanie rodziców było najświętszym obowiązkiem syna w judaizmie — ważniejszym niż modlitwa, studiowanie Tory, składanie ofiar w świątyni (m. Ber. 3:1). Nawet nazireat i kapłan mieli obowiązek pogrzebania bliskich (według niektórych interpretacji). Żądanie Jezusa — „Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych" — było kulturowym szokiem: nic w żydowskiej etyce nie stało wyżej niż ten obowiązek. Ale królestwo Boże — mówi Jezus — stoi wyżej niż najwyższy ziemski obowiązek.