Łukasz 1-16
Posłanie Siedemdziesięciu Dwóch
Po tym wszystkim Pan wyznaczył jeszcze siedemdziesięciu dwóchTekstsiedemdziesięciu dwóchRękopisy podzielone: P75 i Kodeks Watykański mają „siedemdziesięciu dwóch", inne — „siedemdziesięciu". Liczba 72 odpowiada liście narodów w Rdz 10 (LXX), zapowiadając misję do wszystkich ludów ziemi; 70 nawiązuje do siedemdziesięciu starszych Izraela (Lb 11:24–25). innych i posłał ich przed sobą parami do każdego miasta i miejsca, do których sam zamierzał pójść. Mianował i posłał — jak oficjalnych wysłanników, upoważnionych, żeby mówić i działać w Jego imieniu. Powiedział do nich: „ŻniwaKulturażniwa (θερισμός)Metafora ze świata rolnictwa. Zbiory zbóż na Bliskim Wschodzie trwały zaledwie kilka tygodni — jeśli zboże nie zostało ścięte na czas, gniło na polu. Pilność jest realna: nie chodzi o abstrakcyjne „głoszenie", lecz o moment, który nie czeka. są wielkie, robotników mało. Żniwa nie czekają. Zboże stojące w polu zgnije. Módlcie się do Pana żniw, żeby wysłał robotników na swoje żniwa. Idźcie. Posyłam was jak jagnięta między wilki. Bezbronne. Bez ochrony. W środku drapieżników. Nie bierzcie sakwy ani torbyKulturasakwy ani torbyPodróżowanie bez sakwy (βαλλάντιον), torby (πήρα) i zapasowych sandałów było skrajnie niebezpieczne na drogach I wieku. Jezus żąda całkowitej zależności od gościnności — w kulturze, w której gościnność wobec podróżnych była świętym obowiązkiem (por. Rdz 18). Uczniowie mieli żyć z prowizji Boga, nie z własnych zapasów., ani sandałów. I nie zatrzymujcie się, żeby kogoś pozdrawiać w drodze. Żadnych opóźnień. Całkowite zaufanie — bez zabezpieczeń, bez planu B. Do każdego domu, do którego wejdziecie, najpierw powiedzcie: 'Pokój temu domowiKontekstPokój temu domowi (εἰρήνη)Nie zwykłe pozdrowienie — odpowiednik hebrajskiego szalom, obejmującego pełnię życia: zdrowie, bezpieczeństwo, harmonię z Bogiem i ludźmi. W tradycji biblijnej pokój jest darem mesjańskim (Iz 9:5–6; Mi 5:4). Uczniowie niosą coś, co zmienia atmosferę domu..' Jeśli jest tam człowiek pokojuTekstczłowiek pokoju (υἱὸς εἰρήνης)Dosłownie „syn pokoju" — hebrajski idiom oznaczający kogoś, kto jest otwarty na Boże poselstwo i przyjmuje tych, którzy je niosą. To nie cecha charakteru, lecz gotowość: są ludzie, w których pokój Boży może spocząć. — ktoś gotowy na Boże poselstwo — wasz pokój na nim spocznie. Jeśli nie — wróci do was. Zostańcie w tym domu. Jedzcie i pijcie, co wam dają — bo robotnik zasługuje na swoją zapłatę. Nie przenoście się z domu do domu. Kiedy wejdziecie do miasta, które was przyjmie, jedzcie, co wam postawiąŻyciejedzcie, co wam postawiąJezus uczy prostoty i wdzięczności: nie wybierać, nie negocjować, nie szukać lepszego. Przyjąć to, co jest. Współczesna kultura zachęca do optymalizowania każdego wyboru — ta instrukcja idzie w odwrotnym kierunku. Zaufanie wyrażone w jedzeniu tego, co podano, jest formą duchowej praktyki: otwartość na to, co przychodzi. na stół. Uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: 'Królestwo Boże przybliżyło sięTekstprzybliżyło się (ἤγγικεν)Czas dokonany (perfektum) — Królestwo nie „nadchodzi kiedyś", lecz „przyszło i trwa". Grecki perfektum wskazuje na wydarzenie przeszłe z trwającymi skutkami. Uczniowie nie zapowiadają przyszłości — ogłaszają zmianę, która już nastąpiła. do was.' Nie kiedyś, nie gdzieś daleko — teraz, tu, blisko. Ale kiedy wejdziecie do miasta, które was nie przyjmie, wyjdźcie na jego place i powiedzcie: 'Otrzepujemy z nóg nawet pył waszego miastaKulturapył waszego miastaŻydzi wracający z pogańskich terenów ceremonialnie otrzepywali pył z sandałów przy granicy Izraela, żeby nie wnosić nieczystości do Ziemi Świętej. Uczniowie wykonują ten sam gest wobec żydowskiego miasta — traktują je jak pogańskie. Akt symboliczny o ogromnej sile: odrzucając posłańców Boga, miasto samo się wyklucza. — jak z pogańskiej ziemi — na świadectwo przeciwko wam. Wiedzcie jednak, że Królestwo Boże jest blisko.' Mówię wam: SodomieKontekstSodomieSodoma — archetypowe miasto zła i sądu (Rdz 19); jej grzech obejmował m.in. pogwałcenie świętości gościnności wobec Bożych wysłanników. Porównanie jest celowo prowokacyjne: miasta, które widziały cuda Jezusa i odrzuciły Jego posłańców, ponoszą większą odpowiedzialność niż Sodoma, która nie miała takiej szansy. będzie lżej w ten dzień niż temu miastu.
„Biada tobie, Chorazin! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i SydonieKulturaTyrze i SydonieFenickie miasta portowe, symbole pogańskiego bogactwa i niemoralności (por. Iz 23; Ez 26–28). Że pogańskie miasta zostałyby osądzone łagodniej niż żydowskie, które widziały cuda Jezusa, jest uderzającym paradoksem — Jezus odwraca oczekiwania swoich słuchaczy. dokonały się cuda, które u was się stały, dawno by pokutowały, siedząc w worze i popiele. Ale Tyrowi i Sydonowi będzie lżej na sądzie niż wam. A ty, Kafarnaum — czy myślisz, że będziesz wywyższone do nieba? Zostaniesz strącone do SzeoluTekstSzeolu (ᾅδης)Gr. Hades = kraina umarłych, odpowiednik hebrajskiego Szeolu — nie tyle „piekło" w nowożytnym sensie, ile miejsce, gdzie odchodzą umarli. Nawiązanie do Iz 14:13–15 — proroctwa o upadku władcy, który chciał wznieść się ponad gwiazdy.. Kto was słucha, Mnie słucha. Kto wami gardzi, Mną gardzi. A kto Mną gardzi, gardzi Tym, który Mnie posłałKontekstgardzi Tym, który Mnie posłałZasada szaliach w judaizmie rabinicznym: wysłannik (szaliach) reprezentuje w pełni tego, kto go posłał. „Posłaniec jest jak sam wysyłający" (Berakhot 5,5). Odrzucenie uczniów nie jest kwestią ludzkich stosunków — to odrzucenie samego Boga.."