Łukasz 17-20
Powrót Siedemdziesięciu Dwóch
Siedemdziesięciu dwóch wróciło — pełni radości. „Panie, nawet demony nam ulegająTrudnedemony nam ulegająDla współczesnych czytelników: demony? Naprawdę? Starożytny świat postrzegał choroby, zniewolenia i destrukcyjne siły jako działanie duchowych bytów. Nowożytna psychiatria i medycyna oferują inne wyjaśnienia wielu z tych zjawisk. Chrześcijańska tradycja — od ojców Kościoła po współczesnych teologów — podtrzymuje: istnieją siły zła przekraczające czysto materialne. Jak to rozumieć, pozostaje otwarte — ale uczniowie doświadczyli czegoś, co ich samych zaskoczyło. w Twoim imieniu!" Powiedział do nich: „Widziałem szatana spadającego z niebaTrudneszatana spadającego z niebaJeden z najbardziej zagadkowych wersetów Nowego Testamentu. Jezus mówi w czasie przeszłym niedokonanym (ἐθεώρουν) — „obserwowałem" — jakby widział kosmiczne wydarzenie rozgrywające się w realnym czasie. Nawiązanie do Iz 14:12 (upadek „gwiazdy porannej") i Ap 12:7–9. Tradycja chrześcijańska widzi tu upadek Szatana z pozycji władzy — związany z misją uczniów. Tekst zakłada duchową rzeczywistość wykraczającą poza to, co widzialne. jak błyskawica. Nagłe. Nieodwracalne. Widziałem to podczas waszej misji. Daję wam władzęTekstwładzę (ἐξουσία)Władza delegowana, prawo do działania w imieniu tego, który posyła — w odróżnieniu od δύναμις (dynamis) = siła lub moc sama w sobie. Uczniowie otrzymali nie własną siłę, lecz upoważnienie Jezusa. Jak pełnomocnictwo notarialne: nie twoja moc, ale twoje prawo.: będziecie deptać po wężach i skorpionachKontekstwężach i skorpionachNawiązanie do Ps 91:13 — obietnica ochrony przed śmiertelnym niebezpieczeństwem. Węże i skorpiony oznaczają zarówno dosłowne zagrożenia na drogach starożytnej Palestyny, jak i siły zła (por. Rdz 3:15 — obietnica, że potomek kobiety zmiażdży głowę węża). i nad całą potęgą nieprzyjaciela. Nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się radujcie, że duchy są wam posłuszne. Radujcie się z tego — że wasze imiona zapisane są w niebieŻycieimiona zapisane są w niebieJezus koryguje źródło radości uczniów: nie moc nad demonami, nie duchowe doświadczenia, nie spektakularne rezultaty — ale relacja z Bogiem. Imiona „zapisane w niebie" (por. Wj 32:32; Dn 12:1; Flp 4:3) oznaczają: należysz do Boga. Tożsamość nie opiera się na tym, co robimy, lecz na tym, kim jesteśmy dla Niego. W kulturze, która mierzy wartość osiągnięciami, to rewolucyjna zmiana perspektywy.. Na zawsze. Nikt wam ich stamtąd nie wymaże."
Dodatkowe uwagi
-
Trudne deptać po wężach... potęgą nieprzyjaciela expand_more
Obietnica nadprzyrodzonej ochrony i władzy nad siłami zła. Tekst łączy dwa poziomy: dosłowne niebezpieczeństwa podróży (węże, skorpiony) i duchową walkę (potęga nieprzyjaciela). Tradycja chrześcijańska rozumie to jako rzeczywistą duchową ochronę, nie metaforę. Tekst zakłada istnienie „nieprzyjaciela" (ὁ ἐχθρός) — osobowego zła, z którym uczniowie mają do czynienia.