Łukasz 38-42

Maria i Marta

Maria i Marta

W dalszej drodze weszli do pewnej wioskipublicKulturapewnej wioskiBetania (por. J 11:1; 12:1–3), wioska ok. 3 km na wschód od Jerozolimy. Łukasz nie podaje nazwy — koncentruje się na spotkaniu, nie na geografii. Marta jest gospodynią domu (ὑπεδέξατο αὐτόν) — to ona przyjmuje gości, co w kulturze I wieku oznaczało władzę i odpowiedzialność za dom.. Kobieta imieniem Marta przyjęła Go do swojego domu. To był jej dom. Ona tu rządziła. Jej siostra, Maria, usiadła u stóp PanatranslateTekstusiadła u stóp Pana (παρακαθεσθεῖσα πρὸς τοὺς πόδας)Techniczny termin oznaczający ucznia siedzącego przy mistrzu (por. Dz 22:3: Paweł „wychowany u stóp Gamaliela"). Kobiety były wykluczone z rabinicznego nauczania Tory. Rabbi Eliezer (I/II w.) powiedział: „Lepiej spalić słowa Tory, niż przekazać je kobiecie." Wybór Marii — i akceptacja Jezusa — był rewolucyjny. i słuchała Jego słów. Usiadła jak uczeń siada przy swoim mistrzu — pozycja zarezerwowana dla mężczyzn. Kobiety nie miały dostępu do rabinicznego nauczania. Ale Maria usiadła. Marta tymczasem była pochłonięta krzątaniną wokół całej posługitranslateTekstposługi (διακονία)To samo słowo, które w Nowym Testamencie opisuje służbę diakonów i kościelną posługę miłości (por. Dz 6:1–4; Rz 12:7). Łukasz nie pomniejsza pracy Marty — pokazuje jej wartość i jej granicę. Ironicznie: Marta wykonuje „diakonię" — a Kościół później nadał temu słowu rangę urzędu.. W końcu podeszła i powiedziała: „Panie, czy Ci to nie przeszkadza, że moja siostra zostawiła mnie samą przy całej posłudze? Powiedz jej, żeby mi pomogła!"

Pan odpowiedział jej: „Marto, Marto — niepokoisz się i trwożyszfavoriteŻycieniepokoisz się i trwożyszDwa różne greckie słowa: μεριμνάω (martwić się, zamartwiać) i θορυβάζω (być w zamieszaniu, rozgorączkowanym). Jezus nie krytykuje pracy Marty — krytykuje wewnętrzny chaos, który ta praca wywołała. Pytanie nie brzmi: robić czy nie robić? Pytanie brzmi: czy w tym, co robisz, nadal jesteś obecny — czy już się w tym zgubiłeś? Rozróżnienie, które wiele współczesnych tradycji kontemplacyjnych (od benedyktyńskiej ora et labora po zen) uważa za kluczowe. o wiele rzeczy. Tymczasem potrzeba tylko jednegotranslateTekstjednego (ἑνός)Warianty tekstowe: „jednej rzeczy" (ἑνός) — trudniejszy odczyt, prawdopodobnie oryginalny — lub „niewielu rzeczy, a nawet jednej". Sens w obu przypadkach jest podobny: Jezus skupia się na tym, co istotne, i odcina nadmiar.. Maria wybrała najlepszą cząstkęlinkKontekstcząstkę (μερίς)Gr. μερίς = udział, dziedzictwo, cząstka. Nawiązanie do Ps 16:5 i 73:26: „Pan jest cząstką moją i moim dziedzictwem." W tradycji biblijnej „cząstka" to termin dziedziczeniowy — lewitom nie przydzielono ziemi, bo „Pan sam jest ich cząstką" (Pwt 10:9). Maria wybrała Boga samego — najlepsze z możliwych dziedzictw. — i nikt jej jej nie odbierze."

Daj znać, gdy powstanie kolejny rozdział

Od czasu do czasu e-mail, gdy gotowe są nowe rozdziały i podcasty. Możesz zrezygnować w każdej chwili. Newsletter jest w języku angielskim.

Aperto Bible