Łukasz 10-17

Nakarmienie pięciu tysięcy

Nakarmienie pięciu tysięcy

Apostołowie wrócili. Opowiedzieli Jezusowi wszystko, co zrobili. Wziął ich ze sobą i wycofał się na ubocze, w okolice miasta zwanego Betsaida. To miało być prywatne — tylko Jezus i Dwunastu. Ale tłumy się dowiedziały. Poszli za Nimi. Jezus ich przyjął, mówił im o królestwie Bożym, uzdrawiał tych, którzy potrzebowali uzdrowienia.

Dzień się chylił ku końcowi. Dwunastu podeszło: „Rozpuść ten tłum. Niech pójdą do okolicznych wsi i zagród, znajdą nocleg, zdobędą jedzenie. Bo tu jesteśmy na pustkowiu."

Jezus odpowiedział: „Wy dajcie im jeść." „My?" — powiedzieli. „Mamy pięć chlebów i dwie ryby. Tylko tyle. Chyba że mamy pójść i kupić jedzenie dla tego całego tłumu?"

Bo było tam około pięciu tysięcy mężczyznpublicKulturapięciu tysięcy mężczyznGreckie ἄνδρες (mężczyźni) sugeruje, że kobiety i dzieci nie zostały policzone — łączna liczba mogła przekraczać piętnaście tysięcy osób. Organizacja w grupy po pięćdziesiąt (w. 14) echo Mojżeszowego porządku na pustyni (Wj 18,21): setki, pięćdziesiątki — jakby Jezus tworzył nowy obóz Izraela na nowej pustyni.. Nie licząc kobiet i dzieci. Co najmniej piętnaście tysięcy ludzi. Jezus powiedział do uczniów: „Posadźcie ich w grupach, mniej więcej po pięćdziesiąt."

Zrobili tak. Posadzili wszystkich. Wtedy Jezus wziął pięć chlebów i dwie ryby. Spojrzał w niebo i błogosławił. Łamał. I dawał uczniom, żeby podawali tłumowi. Wziął, błogosławił, łamał, dawał — te cztery gesty, które później nabiorą innego znaczenia. Jedli wszyscy. I nasycili się. I zebrali dwanaście koszylinkKontekstdwanaście koszyΚόφινοι — żydowskie kosze wiklinowe, które podróżujący Żydzi nosili ze sobą. Dwanaście — jeden na każde plemię Izraela. Obraz nie jest przypadkowy: Bóg karmi nie tylko obecny tłum, ale symbolicznie cały Izrael. Echo manny na pustyni (Wj 16) i cudu Elizeusza (2 Krl 4,42-44), gdzie dwadzieścia chlebów nakarmiło stu — tu proporcja jest jeszcze bardziej niemożliwa. ułomków, które zostały. Dwanaście koszy z resztek. Hojność Boga nie zna miary.

Dodatkowe uwagi

  • translate
    Tekst wziął... błogosławił... łamał... dawał expand_more

    Cztery czasowniki: λαβών (wziął), εὐλόγησεν (błogosławił), κατέκλασεν (łamał), ἐδίδου (dawał). Dwa pierwsze w aoryście (czynności dokonane), ostatni w imperfektum (ciągłe dawanie). Identyczna sekwencja pojawi się podczas Ostatniej Wieczerzy (Łk 22,19). Łukasz celowo buduje most eucharystyczny: każdy posiłek z Jezusem zapowiada tamten posiłek.

  • help
    Trudne nasycili się... dwanaście koszy expand_more

    Pięć chlebów i dwie ryby karmią ponad pięć tysięcy osób z nadwyżką dwunastu koszy. Interpretacje: (1) Naturalistyczna — przykład Jezusa zainspirował ludzi do dzielenia się ukrytymi zapasami (racjonalizacja XIX-wieczna, bez oparcia w tekście); (2) Symboliczna — literacki obraz Bożej obfitości, nie sprawozdanie historyczne; (3) Nadprzyrodzona — cudowne rozmnożenie pokarmu, jak manna na pustyni. Tekst jest jednoznaczny: „jedli wszyscy i nasycili się" (ἐχορτάσθησαν πάντες) — nie „niektórzy" czy „częściowo". Wszystkie cztery Ewangelie niezależnie relacjonują to wydarzenie — to jedyny cud (poza zmartwychwstaniem) poświadczony we wszystkich.

Daj znać, gdy powstanie kolejny rozdział

Od czasu do czasu e-mail, gdy gotowe są nowe rozdziały i podcasty. Możesz zrezygnować w każdej chwili. Newsletter jest w języku angielskim.

Aperto Bible