Łukasz 36-38
Anna — osiemdziesiąt lat czekania, chwila spełnienia
Była tam też Anna — prorokini, córka Fanuela, z pokolenia Aszera. Miała osiemdziesiąt cztery lata. Siedem lat zamężna, potem lata sama. Od tamtej pory nie opuszczała Świątyni, służąc Bogu postami i modlitwą, dniem i nocą.
W tej właśnie chwili podeszła. Dziękowała Bogu i zaczęła mówić o tym dziecku wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia JerozolimyKulturawyzwolenia JerozolimyGr. λύτρωσιν Ἰερουσαλήμ — nie tylko duchowa nadzieja, lecz polityczno-teologiczne oczekiwanie: koniec obcej okupacji, przywrócenie Bożego panowania. Polskie słowo „wyzwolenie" niesie szczególny rezonans — historia zaborów, powstań i walki o wolność..
Dodatkowe uwagi
-
Tekst Anna... Fanuela (Ἄννα... Φανουήλ) expand_more
Anna — hebr. חַנָּה (Channa) = „łaska." Fanuel — hebr. פְּנוּאֵל = „oblicze Boga." Córka „oblicza Boga" rozpoznaje Boga twarzą w twarz w niemowlęciu. Imię ojca i misja córki się splatają.
-
Kultura prorokini, z pokolenia Aszera expand_more
Anna jest jedną z nielicznych kobiet-prorokiń w Biblii (por. Miriam, Debora, Chulda). Pokolenie Aszera — jedno z dziesięciu „zaginionych" plemion północnego Izraela. Że kobieta z „zagubionego" plemienia rozpoznaje Mesjasza, podkreśla: Boże zbawienie dosięga każdego — niezależnie od płci, pochodzenia czy statusu.