Łukasz 4-21

Przypowieść o siewcy

Przypowieść o siewcy

Gdy z okolicznych miast zgromadził się wielki tłum, Jezus opowiedział przypowieść. Siewca wyszedł na pole. Rozsiewał ziarno — szeroko, jak to siewcy robią. Część padła na ścieżkę, została zdeptana, a ptaki przyleciały i pożarły ją. Część padła na skałę, tuż pod cienką warstwą ziemi. Wzeszła, ale uschła, bo brakowało wilgoci. Część padła między ciernie — ciernie rosły razem z nią, udusiły to, co wyrosło. A część padła na dobrą ziemię i wydała plon — stokrotnypublicKulturastokrotnyW I wieku czterokrotny do dziesięciokrotnego plonu uchodził za dobry. Stokrotny nie był po prostu „dużo" — był nie do pomyślenia, wskazywał na Boże działanie. Przypowieść nie jest pesymistycznym raportem o trzech czwartych porażki, lecz zdumioną relacją o nieproporcjonalnym bogactwie tego jednego, co się udaje.. Kto ma uszy, niech słucha.

Uczniowie zapytali go, co ta przypowieść oznacza. Powiedział: Wam dane jest poznać tajemnicelinkKonteksttajemniceGreckie μυστήριον nie oznacza w kontekście żydowskim czegoś niezrozumiałego, lecz objawienie dostępne tylko wtajemniczonym — Boży zamysł, który zostaje odsłonięty. Uczniowie należą do wewnętrznego kręgu; tłum słyszy przypowieści bez wyjaśnienia. Łukasz cytuje Iz 6,9-10: widzą, a nie widzą, słyszą, a nie rozumieją — profetyczny wzorzec, który Jezus stosuje do swoich współczesnych. królestwa Bożego. Innym mówię w obrazach — żeby patrząc, nie widzieli, żeby słuchając, nie rozumieli. Znaczenie jest takie: Ziarno to słowo Boże. To, co padło na ścieżkę — to ludzie, którzy słyszą, ale potem przychodzi diabeł i zabiera im słowo z serca, żeby nie uwierzyli i nie zostali zbawieni. To, co padło na skałę — to ci, którzy słyszą z radością, ale nie zapuszczają korzeni. Wierzą przez jakiś czas, a potem przychodzi próba i odpadają. To, co padło między ciernie — to ci, którzy usłyszeli, ale troski, bogactwo i przyjemności życia ich duszą, i nie przynoszą dojrzałego owocu. A to, co padło na dobrą ziemię — to ludzie, którzy słyszą słowo sercem szlachetnym i dobrym, trzymają się go i z wytrwałościątranslateTekstwytrwałościąGreckie κατέχουσιν — mocny czasownik: trzymać w uchwycie, nie wypuszczać. A ὑπομονή (dosłownie: „pozostawanie pod") nie oznacza biernej cierpliwości, lecz aktywne wytrwanie pod presją — stoicka cnota, którą Łukasz świadomie wykorzystuje. Dobra ziemia wyróżnia się nie talentem czy pochodzeniem, lecz wytrwałością. przynoszą owoc.

Nikt nie zapala lampy, żeby ją potem przykryć albo postawić pod łóżkiem. Stawia ją na świeczniku, żeby wchodzący widzieli światło. Bo wszystko, co ukryte, wyjdzie na jaw. I wszystko, co tajemne, stanie się jawne. Uważajcie więc, jak słuchacie. Kto ma, temu będzie dane. A kto nie ma, temu zabiorą nawet to, co mu się wydaje, że mafavoriteŻycieco mu się wydaje, że maTo zdanie brzmi surowo. Nie chodzi o ekonomię, lecz o dynamikę duchową: kto pielęgnuje uważne słuchanie, ten rośnie. Kto nie słucha, traci nawet to, co sądzi, że usłyszał. Słuchanie nie jest biernym odbiorem. Tradycja nowotestamentowa nie łagodzi tej ostrości — Jezus zostawia ją bez komentarza..

Przyszła jego matka i jego bracia. Stali na zewnątrz — nie mogli się do niego dostać, bo tłum był zbyt gęsty. Ktoś mu powiedział: Twoja matka i twoi bracia stoją na zewnątrz. Chcą się z tobą widzieć. Rozejrzał się — po tych, którzy siedzieli wokół niego i go słuchali — i powiedział: Moja matka i moi bracialinkKontekstMoja matka i moi braciaJezus nie wyrzeka się matki — rozszerza pojęcie rodziny. Kto słucha i czyni, należy do jego rodziny. W żydowskim kontekście to radykalne stwierdzenie: rodzina to pochodzenie, krew, lojalność. Jezus definiuje przynależność przez odpowiedź, nie przez urodzenie. To nie zerwanie więzów rodzinnych, lecz zaproszenie: drzwi stoją otworem dla każdego, kto słucha i czyni.?To oni: Ci, którzy słuchają słowa Bożego i je wypełniają.

Dodatkowe uwagi

  • favorite
    Życie słuchają i wypełniają expand_more

    Łukasz łączy słuchanie i działanie nierozerwalnie. Wiara to nie bierne przytakiwanie, lecz aktywna odpowiedź. Tradycja rabiniczna znała różnicę między uczeniem się dla wiedzy a uczeniem się, które zmienia postępowanie. Łukasz stawia Jezusa w tej tradycji: słowo Boże owocuje, gdy jest czynione.

Daj znać, gdy powstanie kolejny rozdział

Od czasu do czasu e-mail, gdy gotowe są nowe rozdziały i podcasty. Możesz zrezygnować w każdej chwili. Newsletter jest w języku angielskim.

Aperto Bible