Łukasz 1-5

Pan sabatu

Pan sabatu

Pewnego sabatu. Jezus szedł przez pola zboża, a Jego uczniowie zrywali kłosy— rozcierali je w dłoniach, ziarno jadali. SabatpublicKulturasabatSabat był znakiem przymierza Izraela z Bogiem (Wj 31,13-17) — nie tylko dniem wolnym, ale tożsamościowym wyróżnikiem żydowskiego ludu. Rabini zidentyfikowali 39 kategorii zakazanej pracy (Miszna Szabat 7,2). Zrywanie kłosów mogło naruszać zakaz żęcia, rozcieranie w dłoniach — zakaz młócenia. Faryzeusze widzieli tu „cztery naruszenia sabatu w jednym kęsie". Nie chodzi o Jezusa łamiącego prawo, lecz o wewnątrzżydowską debatę interpretacyjną. — święty dzień, Boży znak przymierza, dzień, kiedy Izrael odpoczywał. A oni właśnie wtedy. Kilku faryzeuszy: „Dlaczego robicie to, czego w sabat nie wolno?"

Jezus zwrócił się do nich: „Nawet tego nie czytaliście? Co zrobił Dawid, gdy był głodny, on i jego ludzie? Wszedł do świątyni, wziął chleb pokładów świętychlinkKontekstchleb pokładów świętychDwanaście chlebów ustawionych w Miejscu Świętym świątyni, przeznaczonych wyłącznie dla kapłanów (Kpł 24,5-9). Dawid zjadł je, uciekając przed Saulem (1 Sm 21,1-6). Jezus stosuje rabinacki argument qal wachomer (od mniejszego do większego): jeśli Dawid mógł złamać rytualne prawo w sytuacji głodu — o ileż bardziej Syn Człowieczy.— tylko dla kapłanów przeznaczony — i zjadł. I dał swoim towarzyszom." I dodał: „Syn CzłowieczytranslateTekstSyn CzłowieczyGreckie ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου — tytuł nawiązujący do Dn 7,13-14, gdzie tajemnicza postać otrzymuje od Boga władzę nad wszystkimi ludami. Stwierdzenie „Pan sabatu" jest bezprecedensowe — to prerogatywa samego Boga. Jezus nie znosi sabatu — twierdzi, że ma prawo go interpretować. jest Panem sabatu."

Daj znać, gdy powstanie kolejny rozdział

Od czasu do czasu e-mail, gdy gotowe są nowe rozdziały i podcasty. Możesz zrezygnować w każdej chwili. Newsletter jest w języku angielskim.

Aperto Bible