Łukasz 46-49

Dwa fundamenty

Dwa fundamenty

„Dlaczego nazywacie mnie 'Panie, Panie'— a nie robicie tego, co mówię? Każdego, kto przychodzi do Mnie, słucha moich słów i je wypełnia— powiem wam, do kogo jest podobny. Podobny jest do człowieka budującego dom. Kopał. I kopał głębokopublicKulturakopał głębokoGreckie ἔσκαψεν καὶ ἐβάθυνεν — dwa czasowniki podkreślające wysiłek: „kopał i zagłębiał się". W Palestynie budowa domu oznaczała inwestycję oszczędności życia. Fundamenty stawiano na skale, kopanie przez warstwy gleby i piasku było wyczerpujące, ale ratowało dom przed powodzią wadi (suchego koryta rzeki), które po deszczach zamieniało się w rwący potok. Fundament na skale = kosztowna, powolna praca. Budowa na ziemi = szybka, ale zgubna. — do bólu, przez warstwę ziemi, aż dotarł do skały. Tam położył fundament. Na skale. Przyszła powódź. Woda uderzyła. Wstrząsnęła. Naciskała. Dom stał.

Ale ten, kto słucha moich słów i ich nie wypełnia? Podobny jest do człowieka budującego dom wprost na ziemi. Bez fundamentu. Szybsze. Łatwiejsze. Przyszła powódź — nagła, gwałtowna, ze wyschniętego koryta rzeki. Woda uderzyła. Dom runąłhelpTrudnedom runąłJezus kończy Kazanie na Równinie radykalnym roszczeniem: jego słowa są fundamentem rzeczywistości. Kto je słyszy i wypełnia — przetrwa. Kto ignoruje — zginie. To nie mądrościowa rada, lecz roszczenie do absolutnego autorytetu. Łukasz jako historyk (por. 1,1-4) umieszcza te słowa w konkretnym kontekście: Jezus z Nazaretu, na równinie, wobec tłumu — nie mityczna postać, lecz historyczny nauczyciel składający kosmiczne roszczenie.. Natychmiast. Ruina była ogromna. Wszystko zmiecione. Kompletna zagłada."

Daj znać, gdy powstanie kolejny rozdział

Od czasu do czasu e-mail, gdy gotowe są nowe rozdziały i podcasty. Możesz zrezygnować w każdej chwili. Newsletter jest w języku angielskim.

Aperto Bible