Łukasz 41-52
Dwunastolatek, który uczy rodziców
Co roku Jego rodzice chodzili do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy Jezus miał dwanaście lat— wiek, w którym chłopiec staje na progu dorosłości —, wyruszyli jak co roku. Po zakończeniu świąt ruszyli w drogę powrotną. Ale chłopiec Jezus został w Jerozolimie.
Jego rodzice o tym nie wiedzieli.Szedł pewnie z kuzynami, ze znajomymi, jak to w dużej grupie pielgrzymów, gdzie dzieci swobodnie krążyły między rodzinami. Dopiero po dniu drogi zaczęli Go szukać wśród bliskich. Nie znaleźli. Wrócili do Jerozolimy.
Po trzech dniach znaleźli Go w Świątyni. Siedział wśród nauczycieliKulturawśród nauczycieliŚwiątynia była centrum studiów Tory — nauczyciele (διδάσκαλοι) prowadzili dyskusje w dziedzińcach świątynnych. Nauka polegała na zadawaniu pytań i udzielaniu odpowiedzi. Dwunastolatek siedzący pośród nich — nie na uboczu — to naruszenie normy społecznej.— nie z boku, jak przystałoby dwunastolatkowi, lecz w ich środku. Słuchał ich i zadawał pytania. A wszyscy, którzy Go słuchali, zdumiewali się Jego rozumem i odpowiedziami.
Gdy Go zobaczyli, oniemieli. Matka powiedziała: „Dziecko, dlaczego nam to zrobiłeś? Twój ojciec i ja — z bólem szukaliśmy Cię."
A On odpowiedział: „Dlaczego Mnie szukaliście? Nie wiedzieliście, że muszęŻyciemuszę (δεῖ)Pierwsze słowa Jezusa u Łukasza to pytanie o powołanie: „Nie wiedzieliście, że muszę...?" To δεῖ (boska konieczność) pojawia się tu po raz pierwszy, ale będzie kierować całą Jego misją. Napięcie między powołaniem a lojalnością wobec rodziny jest uniwersalne — każdy, kto kiedykolwiek poczuł wewnętrzny przymus, by iść drogą, której bliscy nie rozumieją, rozpozna ten moment. Maria i Józef „nie zrozumieli" — i wrócili do codzienności. Wiara nie zawsze oznacza natychmiastowe zrozumienie. być w domu mojego Ojca?"
Nie zrozumieli, co im powiedział.
Wrócił z nimi do Nazaretu i był im posłuszny. A Jego matka zachowywała te wszystkie słowa w sercu.
Jezus zaś dojrzewał w mądrości i latach, w łasce u Boga i u ludzi.
Dodatkowe uwagi
-
Tekst muszę być w domu mojego Ojca expand_more
Gr. ἐν τοῖς τοῦ πατρός μου δεῖ εἶναί με — celowa dwuznaczność. „W domu mojego Ojca" (odczytanie przestrzenne) lub „w sprawach mojego Ojca" (odczytanie celowe). Oba brzmienia są gramatycznie uzasadnione. Δεῖ — „muszę", Boży przymus — pojawia się tu po raz pierwszy u Łukasza i stanie się słowem-kluczem misji Jezusa (9,22; 13,33; 22,37; 24,7). Maria mówi „twój ojciec" (Józef); Jezus odpowiada „mojego Ojca" (Bóg). Ironia jest głęboka — i oboje mają rację.